Poniżej wprowadź szukaną frazę.
Subskrypcja
Jeżeli chcesz być informowany o aktualnościach w serwisie, podaj swój adres e-mail.
- dopisz - wypisz
Sonda
Jak często odwiedzasz nasz portal?
Kilka razy dziennie
wynik 24,69%
Kilka razy w tygodniu
wynik 14,87%
Kilka razy w miesiącu
wynik 14,56%
Jestem tu po raz pierwszy
wynik 14,91%
Kilka razy w roku
wynik 14,99%
Rzadziej
wynik 15,98%
Łączna ilość głosów: 2535
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Krótka historia parafii Krasiczyn
 

Krasiczyńskie przedwczoraj

Najstarsze ślady ludzkiej bytności, sprzed 5-6 tysięcy lat, odkryto w kilku okolicznych miejscowościach. W samym Krasi-czynie na dziedzińcu dzisiejszego Zamku odkopano kamienne przedmioty, przęśliki, kościany grzebień, ślady chałup i jam miesz kalnych. Pierwszy zapis nazwy wsi Śliwnica, na której gruntach powstał Krasiczyn pochodzi z roku 1402. Z tego też wieku po-chodzą pierwsze wzmianki o większości wiosek należących do parafii. Natomiast nazwa Krasiczyn, pojawiła się dopiero w r. 1602, wpierw jako nazwa samego zamku, wkrótce objęto nią i miasteczko.

Śliwnica była wówczas wsią ludną i bogatą. Miała dwa młyny, karczmę dwór oraz samorząd złożony z 7 ławników.Stąd wywodzili przedstawiciele najważniejszych rodów ówczesnej Zie- mi Przemyskiej: Wapowscy, Śliwniccy, Krasiccy.Tu funkcjono- wała do Drugiej Wojny Światowej cerkiew parafialna ze śred-niowiecznym „cudotwornym” obrazem Matki Bożej Śliwnickiej, typu Hodogetrii, czyli Przewodniczki. Dziś sam obraz znajduje się w Komańczy, a jego kopia w kapliczce wybudowanej w miejscu zniszczonej cerkwi.

Około roku 1540 wioskę zakupił Jakub Sieciński, zubożały szlachcic z Kujaw, który wraz z ręką Barbary Orzechowskiej, stryjecznej znanego ks. Stanisława Orzechowskiego, zdobył ma-jętność w ziemi przemyskiej. Osiadł w Krasicach, wsi królew-skiej, i - od nazwy miejscowości - przybrał nazwisko Krasicki, dając początek znanemu w Rzeczypospolitej rodowi. Zamieszkał w dworze obronnym, zwanym fortalicium, który jego potom-kowie Stanisław i Marcin rozbudowali w okazałą magnacką rezydencję - zamek krasiczyński, kryjący w północnym skrzydle pozostałości tej rezydencji.

2 powyższe fotografie: Wnętrze krasiczyńskiego kościoła: widok na Ołtarz Główny i chór muzyczny.

Krasiczyńskie wczoraj

Marcin Krasicki, jeden z najmajętniejszych ludzi w województwie ruskim – właściciel ponad 30 wsi - zlokalizował na gruntach Śliwnicy miasto, stanowiące jakby zaplecze zamku i nazwał je Krasiczyn. Rozbudowa miasteczka trwała w latach 1615-1620.Z roku 1624 pochodzi pierwszy zachowany dokument krasiczyńskiego sądu ławniczego.W przebudowanej południowo-zachodniej baszcie zamkowej umiejscowił kaplicę, którą w r. 1618 poświęcił biskup Stanisław Sieciński (krewny Krasickich) i rozpoczął budowę obecnego kościoła parafialnego. Kaplica zamkowa funkcjonowała jako kościół parafialny przez ok. 130 lat. Natomiast rozpoczęty budynek kościoła niszczał nieukończony i efekcie w latach czterdziestych XVIII stulecia po kościele „znak tylko muru został”, co widać dziś na odsłoniętym fragmencie dawnych murów kościoła od strony plebani.
powyższa fotografia: Zamek i kościół wg. XIX w. obrazu

Kościołem, a raczej jego ruinami, zaintere-sował się w roku 1745, biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski, który wydał nawet dekret erekcyjny dla prepozytury rzymskokatolickiej w Krasiczynie, a Ludwika z Mniszchów Potocka fundatorka kilku kościołów, wzniosła mury od fundamentów, kościół wyposażyła zachowane do dziś paramenty, czyli szaty i naczynia liturgiczne, i doprowadziła w 1760 r. do konsekracji kościoła, dokonanej przez wspomnianego biskupa Siera-kowskiego. W zamku stworzyła też manufaktu- rę, w której powstało ponad stokilkadziesiąt szat liturgicznych, głównie ornatów, o czym niżej

W kilkusetletnich dziejach kościoła najbardziej tragiczne okazały się lata II wojny świa-towej. 13. września 1939 r., po południu, Niemcy przeprawili się przez San od strony Korytnik wy-pierając wojska gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Niemcy wycofali się po kilku dniach, realizując ustalenia paktu Ribbentrop-Mołotow, ustanawiają-cego na Sanie granicę między Generalnym Gubernatorstwem, a Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, a wkroczyła radziecka Czerwona Armia.Czerwonoarmiści rozpoczęli rabunek zamku. Sprofanowali i zniszczyli groby rodowe Sapiehów w podziemiach kaplicy. Zdemolowali wnętrze kaplicy, zniszczyli ołtarz, wraz z obrazem Wniebowzięcia NMP, 12 rzeźb apostołów.

W kościele parafialnym wprowadzili ograniczenia w odprawianiu nabożeństw, wiosną 1940 r. proboszczowi ks. dr. Laskowi nakazali opuścić plebanię i przenieść się do Rokszyc.Zdołał on wywieźć część przedmiotów ruchomych z wyposażenia świątyni: zabytkowe ornaty XVIII wieczne naczynia liturgiczne, księgi parafialne. Wszystko, co pozostało, uległo zniszczeniu, bo pogranicznicy, którzy zakwaterowali się w budynku plebani, przeznaczyli kościół na stajnię.Wcześniej porozbijali w nim nagrobki i tablice pamiątkowe, organy, ołtarz główny z zabytkowym krucyfiksem wywieźli, pozostałe sprzęty porąbali i spalili w ogniskach nieconych w świątyni. Do ogołoconego kościoła wprowadzili konie, co powodowało dalszą dewastację zabytkowego obiektu.

W kwietniu 1940 r. poszczególne rodziny przesiedlili do wiosek na południowy wschód od Przemyśla - Pikulic, Nebrybki, Rożubowic, Zrotowic koło Miżyńca, Bybła pod Nowym Miastem oraz w okolice Krakowca. Większą część mieszkańców Krasiczyna, Śliwnicy i innych pobliskich miejscowości przesiedlono na Wołyń. Ta pierwsza deportacja objęła zarówno Polaków jak i Ukraińców. Część z nich w 1942 roku powróciła, na całkowite niemal pustkowie. Większość domów i zabudowań przestała istnieć. Okrutny los nie ominął i obu domów Bożych: cerkwi w Śliwnicy i kościoła w Krasiczynie,

Parafianie pobielili kościół, który zachował dach i okna" wstawiono ławki z posowieckiego kina jakie działało w krasiczyńskim zamku. Niestety, zakończenie wojny w 1945r. nie przyniosło na tych ziemiach upragnionego pokoju. Trwały walki polsko-ukraińskie. Skutki tej, jak zwykle najok-rutniejszej ze wszystkich wojen, wojny domowej, są widocz ne i odczuwalne do dziś. Z terenu łacińskiej parafii krasiczyń-skiej, pokrywającej się terytorialnie z kilkoma parafiami gre-kokatolickimi, wysiedlono ponad 6 i pół tysiąca osób, oby-wateli polskich, narodowości ukraińskiej. W dawniej kwit-nącej „Ziemi Przemyskiej” pozostały zrujnowane i wyludnio-ne wioski pełne zdziczałych sadów i pól zarastających samo-siejką z setkami spalonych i sprofanowanych cerkwi, opusto szałe Bieszczady, trudna do zasypania przepaść między dwoma, żyjącymi na tym terenie od wieków narodami.
Powyższa fotografia: Kościół parafialny wg. akwarelki Eugeniusza Cebryńskiego

Krasiczyńskie dziś

W 1970 r. nastąpił podział krasiczyńskiej parafii: Przy macierzystej pozostało 7 miejscowości, z kościołami dojazdowymi w Korytnikach i Mielnowie, oraz wybudowanymi później w 1975 r. kościele w Tarnawcach i odrestaurowanej cerkwi w Chołowichach. Powstała nowa parafia w Olszanach z kościołami dojazdowymi w Rokszycach i Brylińcach, oraz później wybudowanym kościele w Zalesiu.

Po niektórych z kilkunastu cerkwi na terenie łacińskiej parafii w Krasiczynie ślad zupełnie zaginął (Śliwnica, Tarnawce, Krzeczkowa, Cisowa,), niektóre popadły w ruinę (Chołowice, Krasice,) inne, przejęte przez Kościół rzymskokatolicki, do dziś służą temu obrządkowi. (Brylińce, Mielnów, Olszany, Prałkowce i Korytniki). Na mocy porozumienia między arcybiskupami obu obrządków, metropolitą Józefem Michalikiem i metropolitę Janem Martyniakiem, otwarte są także dla obrządku greckokatolickiego.

Nadto na tym terenie znajduje się ok. 10 kapliczek, z b. okazałą kaplicą zamkową na czele. W niektórych odprawiana jest sporadycznie Msza św. Duże jest też, podobnie jak w całym kraju liczba przydrożnych krzyży upamiętniających zwykle tragiczne wydarzenia, jak wypadki drogowe, czy miejsca zbrodni i walk z okresu obu wojen, szczególnie krwawych na tym terenie. Ich pozostałościami są dwa pasy umocnień z okresu I wojny światowej: Forty twierdzy Przemyśl w Dybawce, „Czerwony Krzyż” w Zalesiu oraz linia żelbetowych bunkrów „Linii obronnej Ribbentrop-Mołotow” przecinająca całą parafię wzdłuż Sanu, z centralnym zgrupowaniem między Krasiczynem a Tarnawcami. W ostatnim czasie bardzo wzrasta zainteresowanie tymi pozostałościami dwu wojen światowych. Najłatwiejszy dostęp do nich z przystanku w Dybawce Górnej w lewo - bunkry II wojny, a w prawo I wojny światowej. Kilka bunkrów widocznych jest z drogi Krasiczyn – Przemyśl

Za kościołem parafialnym obszerny budynek plebani, który w ostatnich latach udzielał schronienia oazom, spotkaniom rolników, internowanym i ich rodzinom, w którym też zrodził się zamysł popularnego serialu telewizyjnego „Plebania” Wokół kościelnego placu usytuowana jest Droga Krzyżowa Autorstwa Jana Stadnika z Birczy. Zachęcamy do obejścia tych stacji – wzorem wielu turystów – w nabożnym skupieniu.Po VIII stacji należy iść na wprost, między plebanią a budynkami gospodarczymi nas szczyt Golgoty.

Krasiczyńskie zabytki

Walec wojenny, jaki przez wielki przetaczał się przez te bogate niegdyś i ludne rubieże Rzeczypospolitej powodował ustawiczne niszczenie pomników przeszłości. Krasiczyński Zamek wielokrotnie łupiony, palony, oblegany, ostał się, ale został ogołocony z bardzo bogatego wystroju Większość okolicznych dworów legła w gruzach a ich bogate wyposażenie rozgrabiono, bądź zniszczono. Niekiedy trudno ustalić nawet ich lokalizację, jak np. w Chołowicach, Śliwnicy, Kruhelu Wielkim, Krzeczkowej-Potokach, niekiedy jak w Korytnikach, Mielnowie, Prałkowcach, zachowały się same mury. Większość z prawie tysiąca cerkwi na terenie dawnej diec przemyskiej spalono, rozebrano, zdewastowano. Zachowało się niespełna 170. O czym niżej. Zachował się bardzo cenny i unikalny zbiór ornatów

Ten zbiór, który wyszedł z jednego warsztatu, jest fenomenem na skalę krajową. W kościele krasiczyńskim zachowało się 26 ornatów, kap i dalmatyk a w przemyskim Muzeum Archi-diecezjalnym im. św. Józefa Sebestiana Pelczara 23. Eksponaty. Pozostałe, w wyniku m.in. przesiedleń rozproszone zostały po całej południowo-wschodniej ( po Lublin) i zachodniej ( po Wrocław) Polsce.Większość haftów wykonana jest ściegiem łańcuszkowym, płasko i ściśle przylegającym do tła, tzn. haftem tamburkowym, ściegiem tureckim, charakteryzującym się subtelnym cieniowaniem jedwabnymi barwnymi nićmi, wprowadzającym w odpowiednich miejscach nimi srebrne i złote. Główne motywy to ofiary starotestamentowe, ofiara Mszy św., sceny Ukrzyżowania, motywy maryjne, głównie udział Maryi w męce Chrystusa i dziele odkupienia świata. Cierpienia dusz czyśćcowych, przedstawione sugestywnie, to główny motyw na ornatach fioletowych i czarnych.

Nadto w kościele zachowała się starannie odrestaurowana, rokokowa chrzcielnica,(w niej ochrzczony został m.in. późniejszy kard. Adam Stefan Sapieha), dwa feretrony wykonane przez ks. Tereińskiego, większość ksiąg metrykalnych z końca XVIII w. nieliczne obrazy, rzeźby oraz naczynia liturgiczne. Część z tych zabytków przechowywana jest w skarbcu kościelnym, część w mini muzeum na plebani, czekając na konserwację.

Osoby związane w Krasiczynem

Z Krasiczynem związanych jest szereg wybitnych osób, zarówno właścicieli Śliw nicy, Krasiczyna, Prałkowiec, Mielnowa, Olszan i innych wiosek, którzy wycisnęli swój ślad w historii, jak i duchownych obu obrządków. Przykładowo warto wspomnieć przedsta- wicieli kilku rodów: Krasickich, Mniszchów i Sapiehów.

Marcin Krasicki syn Stanisława jest najwybitniejszym z rodu. Jak pisał Władys-ław Łoziński w znanej książce „Prawem i Lewem”,to „wysoki dygnitarz... ulubieniec dworu, żołnierz, statysta, dyplomata”. Piastował wysokie stanowiska i godności: od 1616 funkcję starosty przemyskiego, następnie kasztelana lwowskiego, oraz wojewody podolskiego, w roku 1631 otrzymał tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Był ściśle związany z dworem królewskim, jako krajczy królowej. Służył w wojsku cesarskim, dowodził oddziałem straży przybocznej królowej. Na wojnę moskiewską wystawił duży oddział wojskowy i sam w niej uczestniczył, a w roku 1617 brał udział na czele prywatnego pocztu 700 żołnierzy pieszych i konnych w wyprawie hetmana Stanisława Żółkiewskiego przeciw Tatarom. Był też politykiem, posłem z ziemi przemyskiej na sejmy i senatorem. W roku 1617 uczestniczył w rokowaniach z Kozakami, a w 2 lata później był posłem króla Zygmunta III do cesarza Ferdynanda.

Chociaż nie zawsze był wzorem chrześcijańskiego postępowania, był wielkim czcicielem Matki Bożej, fundatorem kilku kościołów, zbudowanych zwykle ku Jej czci, m.in. w Krzywczy, w Krasiczynie, Śliwnicy, klasztoru i kościoła 00 karmelitów w Przemyślu, kaplicy zamkowej w Krasiczynie. O szczególnej czci Maryi świadczą jego słowa z testamentu: „uciekając się o przyczynę do Najś[więtszej] Panny Marii, Matki Bożej, Pani a Opiekunki i Dobrodziejki mojej” prosi, aby „ciało moje w tej, w której teraz jest koszuli, włożywszy na mnie habit karmelitański.... było jako najprędzej ułożone w trumnę” a pogrzeb bez żadnego zbytku miał być odprawiony w kościele „u Ojców Karmelitów moich przemyskich”.

Ludwika z Mniszchów Potocka urodziła się w 1712 r jako córka Marszałka Wielkiego Koronnego, Kasztelana Krakow-skiego i jego drugiej żony Konstanty Tarłówny. Była drugą żoną hetmana i wojewody krakowskiego Józefa Potockiego, który ją, prawie 40,lat młodszą od siebie, a liczącą zaledwie 20 lat poślubił w r. 1732 r.. Mąż Józef Potocki w swych dobrach, zakładał manufaktury tkackie oraz prowadził działalność fundacyjną na rzecz kościołów i klasztorów, przyczynił się m.in. do koronacji cudownych obrazów, we Lwowie, w Leżajsku, na Jasnej Górze wybudował południowo-wschodni bastion twierdzy. Zmarł w Załośćcach w 1751 roku a pochowany został w Stanisławowie, gdzie Ludwika ufundowała mu nagrobek oraz sprawiła liczne epitafia m.in. we Lwowie, w Dukli i Krasiczynie. Tu ok. 35 lat a kontynuując działalność fundacyjną i artystyczną męża, założyła manufakturę tkacką. Jest fundatorką kilku kościołów. M. in. w latach 1767-74 wzniosła, wg. projektu Karola Marcina Frantza, okazałą świątynią murowaną w Krotoszynie, także w Bielinach, gdzie mieszkał i zmarł jej brat Józef Jan Mniszech (1742- 1797). Odnowiła też, wyposażyła i doprowadziła do konsekracji przez biskupa Hieronima Sierakowskiego w 1760 r. kościół w Krasiczynie. O czym wcześniej

Sapiehowie

Rozmiar: 10534 bajtów Rozmiar: 5363 bajtów W latach 1834 - 1944 właścicielami dóbr krasiczyńskich, a zarazem kolatorami parafii w Krasiczynie byli Sapie howie, wybitni politycy galicyjscy dbający o rozwój gospodarczy poszerzanych ciągle włości, o przywracanie dawnej świetności zamkowi, tak, aby stał się gniazdem kodeńskiej linii rodu Sapiehów. Czterech z nich władało zamkiem: Leon, Adam, Władysław i Leon. Tu urodził się w 1867r. najmłodszy syn Adama , Adam Stefan książę kardynał Sapieha, najznamienitszy przedstawiciel tego rodu.

Wśród licznych duchownych związanych z Krasi czynem warto wspomnieć przynajmniej niektórych, zarówno obrządku wschodniego, jak i łacińskiego.

Z proboszczów wpierw prawosławnych, a od 1691 r. grekokatolickich w Śliwnicy wyróżniali się wykształceniem i działalnością Ks. Dobrzański, wpierw ojciec duchowny przemyskiego Seminarium Duchownego, członek kilku lwowskich organizacji moskalofilskich, ks. dr Mikołaj Małyniak, bardzo aktywny w obozie jenieckim w Thalerhof, k Insbrucka, gdzie organizował opiekę duszpasterską i gdzie zmarł w 1915 r. na zapalenie płuc.

Z księży łacińskich należy wymienić Ks. Jana z Radochonic wywodzącego się ze Śliwnicy rektora Akademii Krakowskiej. Jeden z pierwszych proboszczów Krasiczyna, także Krzywczy, ks. Mikołaj z Siecina Krasicki został biskupem pomocniczym łuckim, potem płockim, Ks. Alojzy Kozaczyński ( 1847 – 1874 ), po studiach we Wiedniu był prefektem ( wychowawcą ) i profesorem w przemyskim Seminarium Duchownym, autorem artykułów do pisma teologicznego „Przyjaciel Chrześcijańskiej Prawdy”. W latach 1900 – 1937 proboszczem w Krasiczynie był ks. Józef Rogulski, budowniczy plebanii, a w tragicznych latach wojennych i powojennych ( 1937 – 1951 ks. dr Jan Lasek, małomówny emerytowany profesor historii Kościoła z Seminarium Duchownego.Gdy rozpoczęła się po wojnie ewakuacji obywateli polskich z Ukrainy do Polski i ludności ukraińskiej z Polski na Ukrainę, wystawił on parafianom z okolicznych grekokatolickich parafii ok. 930 łacińskich metryk, ratując wielu z nich od zsyłki do Rosji.Z Tarnawiec pochodził ks. Michał Pilipiec ur. 1913, kapelan AK obwodu rzeszowskiego, ceniony nauczyciel tajnego nauczania, aresztowany przez NKWD i zamordowany w grudniu 1944 r. w lasach głogowskich.

Okoliczne kościoły i cerkwie

W Prałkowcach, położonych 5 km. w kierunku Przemyśla Jest Sanktuarium BM Zbaraskiej. Dzisiejszy kościółto kaplica nagrobna właścicieli Prałkowiec, Drużbackich, z 1842 roku, użytkowana do wojny przez Kościół greko-katolicki, po II wojnie odzyskana i obsługiwana początkowo przez parafię katedralną. W r. 1970 r. powstała samoistna parafia prowadzona przez ks. Michalitów. W kościele umieszczono obraz MB Zbaraskiej, podarowany przez ks. Biskupa Tokarczuka, z czasem powstało Sanktuarium Maryjne. Wystrój kościoła zaprojektował i w większości wykonał tamtejszy proboszcz ks. Tadeusz Stawiarski. W 1988 r. rozpoczęto budowę okazałego domu parafialnego jako centrum oazowego. Dziś Rodzinny Dom Dziecka"Moja Rodzina” mieści ok. 45 wychowanków.

Do parafii w Prałkowcach należy jeszcze Kruhel Wielki, związany z założonym w nim w r. 1920 przez bł. ks. Jana Balickiego, a prowadzonym przez Siostry Opatrzności Bożej schroniskiem dla dziewcząt, nazwanego „Domem Bożego Miłosierdzia” oraz zabytkową cerkwią z 1630 r. Przez miejscowość wiedzie szlak turystyczny Bł. ks. Jana Balickiego.


 

Tarnawce Przed I Wojną Światową mieszkańcy wioski odległych ok. 6 km. od Krasiczyna
zamierzali wybudować kościół wg. projektu Józefa Nikodemowiczowa z Przemyśla. Zgromadzono materiał, wypalano cegłę we własnej cegielni, która pracowała jednocześnie na rzecz budowy koś-cioła i cerkwi, wykonane cegły znako-wano krzyżami łacińskimi i greckimi. Prace przerwała I wojna, a zgromadzo-ny materiał wojska austriackie przejęły na budowę umocnień twierdzy Prze-myś1. Pomysł zrealizowano dopiero w 1975 budując nowoczesny kościół wg projektu Bolesława Marchwicy z Kra-kowa. W 1977 r. poświęcono trzy dzwony, potem położono posadzkę marmurową, rzeźbiarz z Oksfordu p. Robinson, trochę mistyk, trochę anglikański misjonarz, wykonał kilka nowoczesnych rzeźb, a przemyski rzeźbiarz Wiktor Dżochowski Drogę Krzyżową. W r. 2002 kościół został poświęcony, ale prace wykończeniowe trwają do dziś.

 Zalesie  to wioska przed wojną prawie w całości polska, położona pięknie wśród lasów, odległa od kościoła parafialnego w Krasiczynie o kilka kilometrów, spalona podczas walk polsko ukraińskich. W okresie międzywojennym zrodziła się, nie została jednak zrealizowana inicjatywa budowy kościoła. Dopiero w 1984, rozpoczęto budowę, a po 8 latach, w 1992 ks. abp Tokarczuk, poświęcił nowy kościół, o który bardzo dbają nieliczni mieszkańcy

Korytniki, położone po lewej stronie Sanu, starożytna i ludna wieś, wspominana w dokumentach z XV wieku, Przed II wojną światową liczyły ponad 300 numerów, ludność w większości uczęszczała do cerkwii, wybudowanej w latach 70. XIX w. Podczas wojny wierni, oddzieleni granicą od parafii, rozpoczęli wznoszenie kaplicy nieopodal drogi Przemyśl - Dynów, nie ukończyli jej jednak, gdyż front przesunął się na wschód. W 1970 r. otworzyli b. cerkiew parafialną. Kilkakrotnie remontowana służy parafii w Krasiczynie. Przez lata funkcjonował tu wojewódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego, obecnie Warsztaty Terapii Zajęciowej,

Mielnów – niewielka wioska z bezstylową XIX wieczną cerkiewką, resztami dworu, położonego na wysokiej skarpie Sanu, resztami dworskiego parku. W cerkwi, dziś kościele, kilka zabytkowych obrazów, m.in. obraz Matki Bożej, postrzelany podczas walk polsko-ukraińskich.

Fotografia obok: Malowidło ludowe przedstawiające św. Michała z kościoła w Mielnowie.

 

 

Chołowice To stara i ludna wieś królewska, odległa 8 km od Krasiczyna, w górę biegu Sanu. Wzmiankowana już w dokumen-tach już od XIV wieku. Cerkiew pochodząca z r. 1867 została spalona przez uciekających Moskali 21.06.1941. Po 50. latach została odbudowana, jako „Kościół Pojednania” pw. Ducha Świętego w pierwotnym kształcie przez 12 rodzin zamieszkujących wioskę. We wnętrzu polichromia obrazująca działalność Ducha Świętego wykonana przez muzułmanina Timura Karima.

 Kapliczka w Śliwnicy W pobliskiej Śliwnicy istniała od wieków parafia wschodniego obrządku i cerkiew, w której czczona była Matka Boża Śliwnicka., wybudowano niewielką kapliczkę., poświęconą. Chociaż świątynia uległa zniszczeniu, zachował się jedynie betonowy cokół ołtarza, sam obraz ocalał. Wśród mieszkańców zrodziła się myśl budowy kapliczki w miejscu b. cerkwi. Została ona wzniesiona w ostatnich latach i 15. 06.1997 umieszczono w niej kopię łaskami słynącego obrazu, który podarował biskup greko-katolicki Jan Martyniak.

Rokszyce W schludnej wiosce odległej ok. 7 km. od Krasiczyna, a należącej do parafii w Olszanach, prócz modrzewiowej cerkiewki, krytej gontem, rozebranej brutalnie w latach sześćdziesiątych, wybudowano z inicjatywy św. bpa Sebastiana Pelczara kościół polski, murowany, poświęcony w 1905 r. pw. NMP i św. Józefa, jako jedyny, obok Krasiczyna, kościół polski w tej okolicy. Odpust w I niedzielę lipca ściąga wielu pielgrzymów.

 Brylince W Brylińcach, odległych od Rokszyc o 2 km. znajduje się okazała, murowana cerkiew z roku 1929. pieczołowicie odrestaurowana, w przedwojennym kształ cie, we wnętrzu kilka ikon wykonanych przez muzułmańskiego malarza Timura Karima. Tu na Boże Narodzenie i Wielka noc odprawiane są nabożeństwa w obrząd ku wschodnim. We wiosce zgodnie współ żyją wyznawcy kilku wyznań i religii. Nadto w okolicy znajduje się kilka kapli-czek przydrożnych, nieraz starych:

W niektórych z tych kościołów znajdują się przedmioty godne uwa-gi, bądź pozostałe po dawnym wyposażeniu cerkwi, bądź przekazane z innych parafii, bądź - najczęściej - sprawione przez mieszkańców. W każdym też odprawiane są Msze św. niedzielne, często ścią-gające turystów z nieodległego Przemyśla, lub mieszkających w dość licznych ośrodkach turystycznych albo biwakujących na miejscu

Prócz tych, użytkowanych przez łacinników kościołów w Tamawcach, Śliwnicy, Mielnowie i Chołowicach w parafii krasiczyńskiej, Olszanach, Brylińcach, Rokszycach i Zalesiu z parafii olszańskiej, oraz Prałkowcach, Kruhelu z parafii prałkowieckiej, znajdują się cerkwie użytkowane przez grekokatolików: zabytkowa cerkiew z 1630 r. w Kruhelu Wielkim, odrestaurowana ostatnio w Krasicach, oraz ruiny i pozostałości po kilku innych: cerkwiach w Krzeczkowej, Cisowej, Kupnej, Chyrzynce. Nieopodal Krzeczkowej w Potokach znajdują się ruiny kaplicy i grobu twórcy polskiej szkoły chirurgii we Lwowie dr Romualda Węgłowskiego.

UG Krasiczyn
Biuletyn Informacji Publicznej
Monitor Polski
Dziennik Ustaw
Mapa dojazdu
Prognoza pogody
E-kartki
Forum gminne
Bramka SMS
29 lipca 2014
wtorek
210 dzień roku
pn wt śr czw pt so nd
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
imieniny
Marty, Konstantego, Olafa
Strona ePUAP
Urząd Gminy w Krasiczynie, Krasiczyn 177, 37-741 Krasiczyn, pow. przemyski, woj. podkarpackie
tel.: +48.166718370, fax: +48.166718370, email: ugkrasiczyn1@poczta.onet.pl, http://www.krasiczyn.pl
NIP: 795-10-59-278, Regon: 000541463
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@
zarządzane przez: CMS - SPI